
سینمادوستان این روزها چهره «رضا عطاران» را زیاد می بینند. هم بر پرده های سینما، هم در تبلیغات تلویزیونی و هم در فروشگاه هایی که سی دی چند تا از فیلم هایش، مثل «خروس جنگی» را می فروشند. عطاران در ۴۱ سالگی و دهه پنجم زندگی اش، روزهای پرکاری را می گذراند. او آن قدر خودش را درگیر بازی در فیلم های سینمایی کرده است که فرصت سرخاراندن هم ندارد.خیلی از فیلم سازان و تهیه کننده ها چند ماه پیش از تولید فیلم شان تلاش می کنند تا او را، برای بازی در فیلم جدیدشان جذب کنند. یعنی توی صف می ایستند و زنبیل می گذارند! و منتظر می مانند تا نوبتشان شود.
«مهرداد فرید» از کسانی است که برنامه ریزی پروژه فیلم جدیدش را، براساس زمان فراغت «رضا عطاران» انجام داد. او زمان ساخت فیلم «از ما بهتران» را چند بار به تاخیر انداخت و آن قدر منتظر ماند، تا فیلم برداری کارهایی که عطاران در آن ها حضور داشت تمام شود.این کارگردان در گفت وگو با خراسان می گوید: «عطاران قبل از ما، با دو سه فیلم دیگر قرارداد داشت. احتمالا فیلم «از ما بهتران» را اول آذر کلید می زنیم. امیدواریم در این تاریخ، عطاران بتواند به گروه ما بپیوندد. چون علت اصلی تاخیر پروژه ما درگیر بودن او، در فیلم های مختلف است.
دو فیلم دیگری که رضا عطاران جلوی دوربین آن ها رفته است عبارت اند از «سه درجه تب» به کارگردانی محمدرضا صلاحمند و «بعدازظهر سگی» به کارگردانی مصطفی کیایی. با این حساب او در سه پروژه جدید بازی کرده است. در حال حاضر نیز دو فیلم «آقای هفت رنگ» و «نیش و زنبور» را بر پرده دارد.عطاران در جشنواره سال گذشته هم پرکار بود. او با فیلم های هفت و پنج دقیقه (محمدمهدی عسگرپور)، خروس جنگی (مسعود اطیابی) و تسویه حساب (تهمینه میلانی) به جشنواره آمد که البته این آخری، پشت دیوار توقیف ماند و نمایش داده نشد.
در پاسخ به این سوال که چرا عطاران به تازگی در حوزه بازیگری سینما این قدر پرکار و فعال شده است، به یک پاسخ ساده و روشن می رسیم. دقیقا به این دلیل که او چند سالی است از تلویزیون فاصله گرفته و دور سریال سازی را، خط کشیده است. بنابراین می تواند با خیال راحت، فعالیت های بازیگری اش را دنبال کند و دغدغه فیلم نامه نویسی و کارگردانی نداشته باشد. او ترجیح می دهد فقط به عنوان یک بازیگر جلوی دوربین پروژه هایی برود که مسئولیت های مختلفش را، دیگران به عهده گرفته اند. این طور می تواند تمام زمان و توانش را صرف نقش های سینمایی کند و دیگر نگران جدال با سیاست های دست و پاگیر سیما و کلنجار رفتن با خط قرمزهای نامشخص و مبهم سریال های تلویزیونی نباشد.

